را به دوش بكشد ، كار آسانى خواهد بود و يقينا اين راه ، از ساير روش‌هاى پيچيده و پر هزينه‌ى تروريستى آسان‌تر مىنمود . بر پايه‌ى اين تحليل ، تنها تفسير قابل قبول براى سكوت دستگاه خلافت و عدم استفاده از حربه‌ى ياد شده ، اين است كه آنان به اين حقيقت پى برده بودند كه « امامت زود هنگام » پديده‌اى اصيل و الهى است ، نه ساختگى و بىپشتوانه و عارى از واقعيت . آرى ! آن‌ها پس از اقدام به اين آزمايش و استفاده از اين حربه و شكست مفتضحانه ، بدين امر وقوف يافتند و تاريخ به روشنى اين تلاش‌هاى مذبوحانه را براى ما حكايت كرده است ، در حالى كه در هيچ موردى از شكست يا تزلزل حركت زعامت شيعه در قالب « امامت زود هنگام ، » سخنى نرانده است و هيچ واقعه‌اى را ثبت نكرده كه رهبر خردسال امت در برخورد با آن دچار مشكل شده و حل آن ، فوق توانايى وى بوده باشد . به صورتى كه اعتماد مردم را سلب يا سست كرده باشد . اين است معناى مدعاى شيعه كه مىگويد : « امامت زود هنگام » در كارنامه‌ى حيات أهل البيت عليهم السّلام پديده‌اى واقعى است و نبايد آن را يك فرض و وهم تلقى كرد و اين ، واقعيت ريشه‌دارى است كه در تاريخ رهبرىهاى آسمانى و إلهى نظايرى دارد كه براى نمونه مىتوان براى زعامت دينى زودهنگام از جناب يحياى نبى عليه السّلام نام برد كه خداوند سبحان درباره‌ى وى مىفرمايد : اين يحيى ! كتاب [ خدا ] را به جدّ و جهد بگير ، و [ ما ] از كودكى به وى نبوت داديم . « 1 » پس ، اگر « امامت زود هنگام » را يك حقيقت موجود در حيات أهل البيت بدانيم ( كه ادله‌ى اثبات آن را شاهد بوديم ) منطقا براى اعتراض در خصوص امامت زود هنگام امام مهدى عليه السّلام و جانشينى وى از پدر بزرگوارش جايى باقى نمىماند . « 2 » پرسش دوم : طول عمر امام مهدى عليه السّلام مهم‌ترين شبهه‌اى كه منكران در اين زمينه عنوان كرده و از قرون اوليه‌ى پس از غيبت تاكنون همواره به ترويج آن همت گماشته‌اند ، چگونگى طول عمر امام مهدى عليه السّلام است ؛ توضيح اينكه :

--> ( 1 ) . مريم / 12 ؛ پيش از اين در فصل دوّم ذيل شماره‌هاى 5 و 8 اعتراف احمد بن حجر هيتمى شافعى و احمد بن يوسف قرمانى حنفى به اعطاى حكمت به امام مهدى در كودكى گذشت . ( 2 ) . ر . ك : بحث حول المهدى / سيد محمد باقر صدر / صص 51 - 60 .